السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)

903

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)

باب 8 حكم نزاع دو نفر بر سر دو درهم 1496 - ( 1 ) عبدالله بن مغيره از تعدادى از شيعيان روايت مىكند كه : « دو نفر دو درهم در اختيار دارند و يكى از آنان مىگويد : هر دو درهم مال من است و ديگرى مىگويد : آنها مال هر دوى ماست . امام صادق عليه السلام در اين باره فرمود : كسى كه مىگويد : آن دو درهم مال هر دوى ماست ، به تحقيق اعتراف كرده است كه يكى از آنها مال او نيست و مال ديگرى است و درهم ديگر ميان آنها به دو نيم تقسيم مىشود . » اين حديث از محمد ابن ابى حمزه نيز با واسطه روايت شده است . باب 9 حكم ادعاى دو نفر بر سر چيزى و اقامه بيّنه از سوى هر دو 1497 - ( 1 ) ابن طرفه گويد : « در زمان حضرت على عليه السلام دو نفر مالكيت شترى را ادعا كردند و هر دو براى ادعاى خود بيّنه اقامه كردند . امير مؤمنان آن شتر را ميان آن دو تقسيم كرد . » 1498 - ( 2 ) در كتاب دعائم الاسلام روايت مىشود كه : « امير مؤمنان عليه السلام دربارهء دو نفر كه با هم چيزى را ادعا و هر دو بيّنه اقامه كنند ، اين‌گونه حكم كرد كه اگر بيّنه هر دو عادل است و آن چيز در اختيار هيچ‌يك از آنها نيست ، ميان‌شان قرعه انداخته مىشود و اگر در اختيار هر دوى است ، آنها سوگند داده مىشوند و در صورت سوگند هر دو يا خوددارى هر دو از سوگند ، ميانشان به دو نيم تقسيم مىشود ولى اگر يكى از آنها سوگند ياد كند و ديگرى خوددارى نمايد ، آن چيز مال كسى است كه سوگند خورده است و اگر آن چيز در اختيار يكى از آنان است ، پس اقامه بيّنه به عهدهء مدّعى است . »